Thursday, September 07, 2006

hurt feelings

hindi naman kasi ako ganun katalino. lahat ginagawa ko para tumaas ung grades na nakukuha ko. kaya lang nakakainis. sobrang effort na ako pero mas walang nangyayari. lahat ay dahil sa isang kaklase. medical surgical nursing, community health nursing in the Philippines. tunog pa lang nakakatakot na. kaya naman nagbibigay ng ilang incentives ang mga professors para kahit papano makatulong sa pagtaas ng grade. kahit kaunti lang. kahit .1-.20 lang ang itutulong nun sa recitation eh napakalaking tulong nun. kaya lang di mu naman makukuha un ng mag-isa ka lang. kelangan ng cooperation. by group sya. kapag di nakipagcooperate ung isa, talo kayo. may demerit pa kayo. ang ikinaiinis ko lang naman eh sana naman magsabi lang man sila na hindi sila makakarating o malalate sila para di na kami mag-eeffort na pumasok ng umaga. dami daming pwedeng gawin. pwedeng matulog kung kulang ka sa tulog dahil sobrang blessing talaga ang isang oras na libre para matulog. o kaya naman magbasa ka para makatulong sa mas madaling pagkakaintindi kapag discussion na. tamad kasi ako magbasa kapag nasa school na. di ko na naiintindihan ung binabasa ko. ang ipinapasok ko kasi sa pagkakaala ko eh ung iiimpart na sa akin. by discussion or forum na o kaya by activities pero hindi na ung sariling sikap na babasahin mo. eh di sana di na lang ako nag-enroll. bumili na lang sana ako ng libro at magstay na lang ako sa bahay. amfufu. natagurian pa man ding matatalino at maaabilidad ang eskwelahang pinapasukan ko pero ung tinuturuan maging maabilidad at hinahasang maging matalino eh wala lang man ginagawa. kung sa akin lang naman ayus lang na wala na ung incentive na posibleng makuha kung magtutulong tulong. eh aba, sana naman eh sabihin nila dahil mahirap ang mag-effort. tagal tagal kong nakatunganga. 2 oras. tapos ung byahe ko pa. malayo ako sa school ko. ung abalang nagagawa eh sobra. 4.30am pa lang nagsisimula na akong maggroom ng sarili na sana dapat eh by 7am ko pa gagawin. kapag naman ako ang hindi nakipagcooperate eh lumilitaw na napakasama ko. naiinis na nga ako sa group ko kasi puro batas sa group namin tapos kalahati lang ang sumusunod. ang hirap kasi eh masyado ako masunurin. masyado ako mapagbigay. masyado ko iniintindi ung makakabuti para sa lahat. eh kung magsolo kaya ako? kung di kaya ako makipagcooperate? baka naman ang lumitaw eh sobrang napakahirap kong pakisamahan. eh kung tutuusin gagawin ko lang ung ginagawa nila. ewan. napakagulo ng pamantasan. nalulungkot lang talaga ako.

6 comments:

em-em said...

haay.. life's too complicated...
hindi siguro makukumpleto ang college life ng isang tao kung walang ganyang incident..haayy =(
sana lang gumana lang ng tama ang mga senses ng tao para naman maging aware ang lahat sa mga nangyayari...
bawasan ang sobrang manhid...
konting pasensya pa aaron..everything will be alright... kanya-kanyang panahon lang siguro...

Bim said...

awww... well at least, may incentive.
--------------
well, am fully recovered now. i still drink lotsa water... nasusuka na ko sobra!

pero am trying to help myself, kaya ok lang.

and yeah! good lesson!

jami said...

d ko nabasa lahat ksi masakit na mata ko, pero parang wawa.. ahuhu.. aguy.. haha! be happppeEE!:D

pUcCagUrL said...

yeah. college life is not complete without that.

i dont know much about that situation. But ive been there. As much as all college students have been. when all of you are pressured to do a lot of things at the same time. Same deadlines. Same big tasks.

But you are right there. It does not mean that such stressfulness on being a student would cause any student for that matter to be lax about something they are expected for.

Anyway, just do your thing, and waht u think is best. If you think it will, work, why dont u try venting out to them waht you really feel. If it might help.

Kaya mo yan!

^__^lilprincess

Mon said...

Mahirap nga talaga... lalo na yung community health nursing... may ginagawa kami ngayong case study at napili nung leader namin na pumunta dud sa squatter's area na literally nakalutang sa estero.

ang daming lasing ang daming barumbado... grabe... tapos night shift pa ko... tapos may case study pa sa duty.. pasyente kong may tubig sa baga yung case ko... tapos may org pa kong sinalihan... tapos may long exams pa sa CHN at Pharmacology... tapos wala pamg lunch... tapos yung pedia at Obstetrics ke hirap...

rina said...

duamdaan lang talga ganyang sa buhay =) hehe.. at least you tried your best. ^_^ ok lang yan :)